Α΄ΕΓΣ ΦΕΚΦ (4) Εἰσήγηση

Α΄. Εκτακτη Γενικη Συνελευση (4) Εισηγηση Λ. Ντετζιορτζιο (αποσπασματα)

Ἐκ τοῦ µικροῦ λήµµατος µὲ τοῦ Χριστοῦ
τὴν χάρη καὶ τὴν οἰκονοµία

1. Ἀνασκόπηση τῆς ἕως σήµερα πορείας τῆς ΦΕΚΦ.

Στὸ µέτρο τῶν περιωρισµένων δυνατοτήτων µας πλούσιο ὑπῆρξε τὸ ἔργο τῆς ΦΕΚΦ ―ἀπὸ τὴν Ι.Γ.Σ. της ἕως σήµερα― σὲ κείµενα καὶ παρεµβάσεις καὶ ἀγωνιστικὲς κινητοποιήσεις· λέγοντας καὶ κάνοντας αὐτὰ ποὺ πρέπει νὰ εἰπωθοῦν καὶ νὰ γίνουν ―καὶ ποὺ ἄλλοι, λόγω τῆς ἱερατικῆς καὶ ἀρχιερατικῆς ἰδιότητός τους, ἁρµοδιότεροι ἀπὸ ἐµᾶς ἀρνοῦνται νὰ ποῦν καὶ νὰ κάνουν― ὁ «Φλαµιᾶτος» κατέστη σηµαντικὸς παράγοντας στὸν ἀντὶ-Οἰκουµενιστικὸ χῶρο, ὥστε ἡ παρουσία, ἡ δράση καὶ ἡ συµβολή του «Φλαµιάτου» νὰ «ἀναγνωριστοῦν» ἀπὸ οἰκουµενιστὲς καὶ ἀπὸ ἀντὶ-οἰκουµενιστές, σὲ σηµεῖο µάλιστα ποὺ νὰ τιµηθεῖ στὸ πρόσωπο τοῦ Προέδρου τῆς ΦΕΚΦ ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Πειραιῶς· βεβαίως, ὅπως φάνηκε ἐκ τῶν ὑστέρων, σὲ µία κίνηση προτεταιρισµοῦ µας ἀπὸ τὴν δεσποτοκρατία, δηλαδὴ τὸ ἐκκλησιαστικὸ ἐξουσιολατρικὸ καὶ ἐξουσιακρατικὸ καθεστὼς ποὺ ληµαίνεται τόσο τὸν οἰκουµενιστικὸ ὅσο καὶ τὸν ἀντὶ-οἰκουµενιστικὸ χῶρο. Καὶ αὐτὸ τὸ ἔργο µας ἐπετεύχθη παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι (α) δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ λειτουργήσει κανονικὰ τὸ Δ.Σ. καὶ (β) ἐκ τοῦ συνόλου τῶν µελῶν τῆς ΦΕΚΦ δραστηριοποιήθηκαν ἐλάχιστα µέλη. [...]

Στὴ συνέχεια ἐπιγραµµατικὰ ἀναφέρω τὶς δράσεις µας:

Ντετζιόρτζιο, Ἡ δεσποτοκρατία ἀντεπιτίθεται...

με Αφορμη την Κριτικη αγιοΠατερικως Ανερειστου Κριτικης

Ἡ Δεσποτοκρατία ἐπιτίθεται μὲ
τὸν «ἀντὶ-οἰκουμενιστικὸ»
βραχίονά της

γραφει ο Λαυρεντιος Ντετζιορτζιο, εκδοτης-συγγραφεασ, προεδρος
της Φιλορθοδοξου Ενωσεως «Κοσμας Φλαμιατος»

Δεσποτοκρατία, ἡ ξένη καὶ ἐπίβουλος

Ἡ µετωπικὴ καὶ συνδυασµένη ἐπίθεση τῶν καθεστωτικῶν καὶ θεσµικῶν «ἀντὶ-οἰκουµενιστῶν» κατὰ τῆς Ἀποτειχίσεως καὶ τῶν ἀποτειχιζοµένων, ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ αἱρετίζοντες ἐπισκόπους τους, ἔχει ὅλα τὰ χαρακτηριστικὰ τῆς δεσποτοκρατικῆς κληρικαλιστικῆς ἰδεολογίας, ἡ ὁποία ἀπορρίπτει ὁ,τιδήποτε ἀµφισβητεῖ τὴν ἐξουσιοκρατικὴ αὐθεντία τοῦ ἐπισκόπου-δεσπότη:

«Τιμῆσαι καὶ ἐξαιρέτως ἀναδεῖξαι ἐν μέσῳ τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας»

«Τιμῆσαι καὶ ἐξαιρέτως ἀναδεῖξαι ἐν μέσῳ

 τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας»

Ι­ε­ροσ Μη­τρο­πο­λι­τι­κος Να­ος Α­γι­ας Τρι­α­δος Πει­ραι­ως
Κυ­ρι­α­κη της Ορ­θο­δο­ξι­ας 2012

Προ­σφω­νη­σις του Σε­βα­σμι­ω­τα­του μη­τρο­πο­λι­του Πει­ραι­ως
Ε­πι­σκο­που κ. Σε­ρα­φειμ
προς τον κ. Λαυ­ρεν­τι­ον Ντετ­ζι­ορ­τζι­ο

Kα­τὰ τὴν εὔ­ση­μον καὶ θρι­αμ­βευ­τι­κὴν ταύ­την ἡ­μέ­ραν, κα­τὰ τὴν ὁ­ποί­αν τι­μοῦ­μεν τοὺς ἀ­γῶ­νας καὶ τὰ αἵ­μα­τα τῶν μαρ­τύ­ρων καὶ ἡ­ρώ­ων τῆς ἀ­μω­μή­του ἡ­μῶν Πί­στε­ως, ἡ κα­θ’ ἡ­μᾶς θε­ό­σω­στος Μη­τρό­πο­λις ἔ­γνω τι­μῆ­σαι καὶ ἐ­ξαι­ρέ­τως ἀ­να­δεῖ­ξαι ἐν μέ­σῳ τοῦ σώ­μα­τος τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τοὺς αἰ­δε­μο­σι­ο­λο­γι­ω­τά­τους καὶ ἐλ­λο­γι­μω­τά­τους πρω­το­πρε­σβυ­τέ­ρους Γε­ώρ­γι­ον Με­ταλ­λη­νόν, ὁ­μό­τι­μον κα­θη­γη­τὴν τῆς Θε­ο­λο­γι­κῆς Σχο­λῆς τοῦ Κα­πο­δι­στρι­α­κοῦ Πα­νε­πι­στη­μί­ου Ἀ­θη­νῶν, καὶ Θε­ό­δω­ρον Ζή­σην, ὁ­μό­τι­μον Κα­θη­γη­τὴν τῆς Θε­ο­λο­γι­κῆς Σχο­λῆς τοῦ Ἀ­ρι­στο­τε­λεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου Θεσ­σα­λο­νί­κης, ὡς καὶ τὸν ἐλ­λο­γι­μώ­τα­τον κ. Λαυ­ρέν­τι­ον Ντετ­ζι­όρ­τζι­ο, ἐκ­δό­την καὶ Πρό­ε­δρον τῆς Φι­λορ­θο­δό­ξου Ἑ­νώ­σε­ως «Κο­σμᾶς Φλα­μι­ᾶ­τος». [­.­.­.]

       Ὁ ἐλ­λο­γι­μώ­τα­τος κ. Λαυ­ρέν­τι­ος Ντετ­ζι­όρ­τζι­ο ὑ­πε­ρέ­χει πάν­τας ἡ­μᾶς δι­ό­τι δὲν ἐ­γεν­νή­θη ἐν τῇ Ὀρ­θο­δό­ξῳ Πί­στει, ἀλ­λὰ ὡς δι­ψῶ­σα ἔ­λα­φος ἐ­πε­δί­ω­ξε νὰ ἀ­νεύ­ρῃ τὴν Ἀ­λή­θει­αν γεν­νη­θεὶς καὶ ἀ­να­τρα­φεὶς ἐν τῇ ρω­μαι­ο­κα­θο­λι­κῇ πα­ρα­συ­να­γω­γῇ. Καὶ γι­νό­με­νος Ὀρ­θό­δο­ξος με­τ’ ἐ­πι­γνώ­σε­ως βα­θεί­ας ἀ­νέ­λα­βε μέ­γι­στον ἔρ­γον πνευ­μα­τι­κῆς ἱ­ε­ρα­πο­στο­λῆς, ἀ­νι­δρύ­σας τὴν Φι­λορ­θό­δο­ξον Ἕ­νω­σιν «Κο­σμᾶς Φλα­μι­ᾶ­τος». Ὡς ἐκ­δό­της δέ, πε­ποι­κιλ­μέ­νος μὲ τὸ τά­λαν­τον τῆς ἀ­γά­πης πρὸς τὸν Θε­ὸν καὶ τὴν γνῶ­σιν, ἐκ­δί­δει πλει­ά­δα θε­ο­φι­λῶν ὀρ­θο­δό­ξων βι­βλί­ων καὶ ἐ­νι­σχύ­ει τὸν πνευ­μα­τι­κὸν ἀ­γῶ­να κα­τὰ τοῦ Οἰ­κου­με­νι­σμοῦ.

       Ἡ κα­θ’ ἡ­μᾶς, λοι­πόν, θε­ό­σω­στος Μη­τρό­πο­λις σή­με­ρον, τι­μῶ­σα τοὺς αἰ­δε­σι­μο­λο­γι­ω­τά­τους καὶ ἐλ­λο­γι­μω­τά­τους πα­τέ­ρας καὶ τὸν ἐλ­λο­γι­μώ­τα­τον κ. Ντετ­ζι­όρ­τζι­ο, προ­βάλ­λει τὰ πρό­σω­πα αὐ­τὰ εἰς τὴν πα­νορ­θό­δο­ξον συ­νεί­δη­σιν δι­ὰ νὰ γί­νουν, τὰ πρό­σω­πα αὐ­τά, φω­τει­νοὶ ὁ­δο­δεῖ­κτες καὶ ὁ­ρό­ση­μα μέ­σα στὴν τρο­μα­κτι­κὴ ὁ­μο­γε­νο­ποί­η­σι τῶν ἡ­με­ρῶν μας, στὴν ἀλ­λοί­ω­σι τοῦ ὀρ­θο­δό­ξου φρο­νή­μα­τος καὶ στὴν ἔκ­πτω­σι καὶ στὴν ἀ­πο­μεί­ω­σι τῆς Ἀ­λη­θεί­ας τοῦ ζῶν­τος Θε­οῦ.

       Ὡς πα­ρα­δείγ­μα­τα λοι­πὸν ὅ­λων ἡ­μῶν, ὡς ἔν­θε­οι προ­φῆ­ται τῆς τοῦ Θε­οῦ Ἐκ­κλη­σί­ας, δε­ό­με­θα τοῦ πα­νοι­κτίρ­μο­νος Θε­οῦ οἱ τρεῖς αὐ­τοὶ ἄν­δρες τῆς Πί­στε­ως νὰ συ­νε­γεί­ρουν, νὰ εὐ­λο­γοῦν δι­ὰ τῆς ζω­ῆς των καὶ νὰ ἐμ­πνέ­ουν τὴν συ­νεί­δη­σιν ὅ­λων ἡ­μῶν.

       Καὶ τώ­ρα ἐ­πι­τρα­πεῖτο μοι, ἐκ­προ­σώ­που πάν­των, νὰ ἐ­πι­δώ­σω τὰ δι­ά­ση­μα τῶν τι­μη­τι­κῶν ὑ­ψί­στων δι­α­κρί­σε­ων εἰς τοὺς ἀ­γα­πη­τοὺς καὶ πε­φι­λη­μέ­νους ἀ­δελ­φούς. [­.­.­.]

«Εὐ­ερ­γε­τή­ρι­ον Γράμ­μα. Ἡ κα­τὰ Πει­ραι­ᾶ Ἐκ­κλη­σί­α τι­μῆ­σαι βου­λο­μέ­νη τὸν ἐν­τι­μο­λο­γι­ώ­τα­τον κύ­ρι­ον Λαυ­ρέν­τι­ον Ντετ­ζι­όρ­τζι­ο, Πρό­ε­δρον Φι­λορ­θο­δό­ξου Ἑ­νώ­σε­ως «Κο­σμᾶς Φλα­μι­ᾶ­τος», ἀ­ρε­τὴ βί­ου κε­κο­σμη­μέ­νον καὶ ζή­λῳ θεί­ῳ δι­α­κρι­νό­με­νον δι­ὰ τοὺς ἀ­γῶ­νας αὐ­τοῦ ὑ­πὲρ τῶν ἀ­τι­μή­των ζω­πύ­ρων τῆς ἀ­μω­μή­του ἡ­μῶν Πί­στε­ως καὶ τῆς σω­τη­ρι­ώ­δους Ἀ­λη­θεί­ας τῆς Μι­ᾶς, Ἁ­γί­ας, Κα­θο­λι­κῆς καὶ Ἀ­πο­στο­λι­κῆς τοῦ Χρι­στοῦ Ἐκ­κλη­σί­ας ἀ­πο­νέ­μει αὐ­τῷ τὸ ὕ­ψι­στον πα­ρά­ση­μον τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λε­ως Πει­ραι­ῶς, τὸν Με­γα­λό­σταυ­ρον με­τ’ Ἀ­στέ­ρος τοῦ πο­λι­ού­χου αὐ­τῆς Ἁ­γί­ου Σπυ­ρί­δω­νος τοῦ Θαυ­μα­τουρ­γοῦ. Κυ­ρι­α­κὴ Ὀρ­θο­δο­ξί­ας, Μαρ­τί­ου Τε­τάρ­τῃ (δ΄) ἔ­τους σω­τη­ρί­ου ἀ­πὸ Χρι­στοῦ δι­σχι­λι­ο­στοῦ δω­δε­κά­του (ϙ­βιβ΄­). Ὁ Μη­τρο­πο­λί­της † ὁ Πει­ραι­ῶς Σε­ρα­φείμ».

Αν­τι­φω­νη­σις του κ. Λαυ­ρεν­τι­ου Ντετ­ζι­ορ­τζι­ο

Σᾶς εὐ­χα­ρι­στῶ, Σε­βα­σμι­ώ­τα­τε, γι­ὰ τὰ κα­λά σας λό­γι­α. Ἀλ­λὰ ―μὲ ὅ­λο τὸν σε­βα­σμὸ καὶ χω­ρὶς δι­ά­θε­ση τα­πει­νο­λο­γί­ας― δὲν ἀ­να­γνω­ρί­ζω σὲ αὐ­τὰ τὰ λό­γι­α σας τὸν ἑ­αυ­τό μου· δι­ό­τι «τὴν ἀ­νο­μί­αν μου ἐ­γὼ γι­νώ­σκω, καὶ ἡ ἁ­μαρ­τί­α μου ἐ­νώ­πι­όν μού ἐ­στι δι­ὰ παν­τός». Ἂν κά­τι κα­τὰ Χρι­στὸν σω­στὸ λέ­γω ἢ πράτ­τω, οἰ­κο­νο­μί­α τοῦ Χρι­στοῦ εἶ­ναι, εἰς τὸν Ὁ­ποῖ­ον ἀ­πο­κλει­στι­κὰ καὶ μό­νον «πᾶ­σα δό­ξα, τι­μὴ καὶ προ­σκύ­νη­σις» πρέ­πουν!­.­..

       Ὡς ἐκ τού­του ἀ­νά­ξι­ος πά­σης τι­μῆς καὶ βρα­βεύ­σε­ως τυγ­χά­νω. Ἀλ­λὰ ἀ­πο­δέ­χο­μαι, Σε­βα­σμι­ώ­τα­τε, τὴν εὐ­γε­νι­κὴ χει­ρο­νο­μί­α σας·

       ―Πρῶ­τα, δι­ό­τι θὰ ἤ­μουν ὑ­πε­ρή­φα­νος καὶ ἀλ­α­ζὼν καὶ δι­αι­ρε­τι­κὸς τοῦ ἀν­τὶ-Οἰ­κου­με­νι­στι­κοῦ Ἀ­γῶ­νος, ἐ­ὰν τὴν ἀ­πο­στρε­φό­μουν·

       ―Κι ἔ­πει­τα, δι­ό­τι ἡ ἐκ μέ­ρους σας ἀ­πο­δι­δο­μέ­νη εἰς τὸ πρό­σω­πό μου τι­μὴ ἀ­φο­ρᾶ καὶ ἀ­νή­κει σὲ ὅ­λους ἐ­κεί­νους ―κυ­ρί­ως λα­ϊ­κοὺς― πού, ἀ­πὸ ὁ­ποι­α­δή­πο­τε ἔ­παλ­ξη καὶ κα­θ’ οἱ­ον­δή­πο­τε τρό­πο καὶ εἰς οἱ­ον­δή­πο­τε βαθ­μό, συμ­με­τέ­χουν στὸν ἀ­γῶ­να κα­τὰ τῆς πα­ναι­ρέ­σε­ως τοῦ Οἰ­κου­με­νι­σμοῦ καὶ τῶν φι­λο­οι­κου­με­νι­στῶν, κα­τὰ τοῦ πα­πι­σμοῦ καὶ τῶν φι­λο­πα­πι­στῶν, κα­τὰ τῆς Νέ­ας Ἐ­πο­χῆς καὶ τῆς παν­θρη­σκεί­ας τοῦ Ἀν­τι­χρί­στου, ἐ­ναν­τί­ον τό­σο τῶν ἐ­κτός, ἀλ­λὰ καὶ ―κυ­ρί­ως― τῶν ἐν­τὸς τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου Ἐκ­κλη­σί­ας μας εὑ­ρι­σκο­μέ­νων αἱ­ρε­τι­κῶν καὶ αἱ­ρε­τι­ζόν­των.

       Ἀ­πο­δέ­χο­μαι, Σε­βα­σμι­ώ­τα­τε, τὴν ἀ­πρό­σμε­νη τι­μὴ ―ποὺ πολ­λὰ ὑ­πό­σχε­ται εἰς βά­ρος μου δει­νὰ― καὶ αὐ­του­σί­α τὴν ἀ­φι­ε­ρώ­νω:

       ―Εἰς τὸν Γέ­ρον­τα Ἀ­θα­νά­σι­ο, προ­η­γού­με­νο τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μο­νῆς Με­γά­λου Με­τε­ώ­ρου, ὁ ὁ­ποῖ­ος ―με­τὰ τὴν δι­ὰ με­γί­στου θαύ­μα­τος εἴ­σο­δό μου εἰς τὴν Ἐκ­κλη­σί­α τοῦ Χρι­στοῦ πρὸ 18 ἐ­τῶν― μὲ ἐ­κα­τή­χη­σε εἰς τὴν Ὀρ­θό­δο­ξη Πί­στη, μὲ ἐκ­παί­δευ­σε ὡς «πο­λε­μι­στὴ» καὶ μὲ ἐ­νέ­τα­ξε ὡς «κα­τα­δρο­μέ­α» εἰς τὸν ἀ­γῶ­να ὑ­πὲρ τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τοῦ Χρι­στοῦ καὶ τῆς Ρω­μη­ο­σύ­νης·

       ―Εἰς τὸν π. Γε­ώρ­γι­ο Με­ταλ­λη­νὸ καὶ εἰς τὸν π. Θε­ό­δω­ρο Ζή­ση [ἂν καὶ οἱ ἴ­δι­οι ἐ­πα­ξί­ως τι­μῶν­ται σή­με­ρα ἀ­πὸ ἐ­σᾶς], οἱ ὁ­ποῖ­οι δι­ὰ τῶν ὁ­μι­λι­ῶν τους, τῶν συγ­γρα­φῶν τους ἀλ­λὰ καὶ τῆς συ­να­να­στρο­φῆς μας μὲ ἐ­δί­δα­ξαν τὴν αὐ­θεν­τι­κό­τη­τα τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου Πί­στε­ως καὶ μὲ ἐ­προ­σα­να­τό­λι­σαν εἰς τὴν ἁ­γι­ο-Πα­τε­ρι­κὴ Δι­δα­σκα­λί­α καὶ εἰς τὴν Ἱ­ε­ρὰ Πα­ρά­δο­ση καὶ μὲ ἐ­συ­να­ρίθ­μη­σαν εἰς τὴν χο­ρεί­α «τῶν ἑ­πο­μέ­νων τοῖς ἁ­γί­οις Πα­τρᾶ­σι»·

       ―Εἰς τὸν π. Εὐ­θύ­μι­ο Τρι­κα­μη­νᾶ, ποὺ ἐ­νι­σχύ­ει τὸ ὀρ­θό­δο­ξο φρό­νη­μά μου καὶ μὲ δι­δά­σκει τὴν ὀρ­θο­δό­ξως ἐ­πι­βαλ­λο­μέ­νη συ­νέ­πει­α με­τα­ξὺ τῶν πα­τε­ρι­κῶν λό­γων καὶ τῶν πα­τε­ρι­κῶν ἔρ­γων, ἡ ὁ­ποί­α πρέ­πει νὰ δι­έ­πει τὸν ἀ­γῶ­να μας κα­τὰ τοῦ Οἰ­κου­με­νι­σμοῦ καὶ τὴ στά­ση μας ἀ­πέ­ναν­τι τῶν οἰ­κου­με­νι­στῶν, αἱ­ρε­τι­κῶν καὶ αἱ­ρε­τι­ζόν­των ἐ­πι­σκό­πων ἐν­τὸς τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου Ἐκ­κλη­σί­ας μας, δη­λα­δὴ τὴν ἄ­με­ση παύ­ση τῆς Μνη­μο­νεύ­σε­ώς τους καὶ τὴν Ἀ­πο­τεί­χι­σή μας ἀ­πὸ αὐ­τούς·

       ―Εἰς τὸ Δι­οι­κη­τι­κὸ Συμ­βού­λι­ο καὶ εἰς τὰ μέ­λη τῆς Φι­λορ­θο­δό­ξου Ἑ­νώ­σε­ως «Κο­σμᾶς Φλα­μι­ᾶ­τος»·

       ―Εἰς τὸ Δι­οι­κη­τι­κὸ Συμ­βού­λι­ο καὶ τὰ μέ­λη τοῦ Συλ­λό­γου «Ἅ­γι­ος Θε­ό­δω­ρος ὁ Στο­υ­δί­της», ὁ ὁ­ποῖ­ος ἕ­νε­κα ἐν­το­πι­ό­τη­τος ἀν­τι­δρᾶ, λό­γῳ καὶ ἔρ­γῳ, στὶς οἰ­κου­με­νι­στι­κὲς θέ­σεις καὶ ἐ­νέρ­γει­ες τοῦ οἰ­κεί­ου Μη­τρο­πο­λί­του Δη­μη­τρι­ά­δος, ὅ­πως αὐ­τὲς ἐκ­φρά­ζον­ται ἀ­πὸ τὸν ἴ­δι­ο καὶ τὴν πα­ναι­ρε­τι­κὴ Ἀ­κα­δη­μί­α Θε­ο­λο­γι­κῶν Σπου­δῶν τοῦ Βό­λου·

       ―Εἰς τὴν Συν­τα­κτι­κὴ Ἐ­πι­τρο­πή, τοὺς συ­νερ­γά­τες, ἀ­να­γνῶ­στες καὶ συν­δρο­μη­τὲς τοῦ πε­ρι­ο­δι­κοῦ γι­ὰ τὴν Ἁ­γί­α Ὀρ­θο­δο­ξί­α μας «Κο­σμᾶς Φλα­μι­ᾶ­τος».

       Κα­τα­κλεί­ον­τας ἐ­πι­τρέ­ψα­τέ μου, Σε­βα­σμι­ώ­τα­τε, νὰ ἐ­πα­να­λά­βω αὐ­τὸ ποὺ ἔ­χω γρά­ψει γι­ὰ ἐ­σᾶς σὲ ἀ­νύ­πο­πτο χρό­νο [πε­ρι­οδ. «Κο­σμᾶς Φλα­μι­ᾶ­τος», 8 (2011) 68]:

       «Σᾶς ἔ­χου­με ἐ­λέγ­ξει καὶ ἐ­πι­κρί­νει, Σε­βα­σμι­ώ­τα­τε, ἀλ­λὰ καὶ σᾶς ἔ­χου­με ἐ­παι­νέ­σει. Σὲ κά­θε πε­ρί­πτω­ση νὰ εἶ­σθε βέ­βαι­ος ὅ­τι πο­λὺ [καὶ βα­θει­ὰ] σᾶς ἀ­γα­πᾶ­με, ἀλ­λὰ καὶ πολ­λὰ προσ­δο­κοῦ­με γι­ὰ τὴν Ἁ­γί­α Ὀρ­θο­δο­ξί­α μας ἀ­πὸ ἐ­σᾶς. Ἕ­ναν Ἐ­πί­σκο­πο τῶν Κα­τα­κομ­βῶν [του­λά­χι­στον ἕ­ναν!­!­!­], νο­μί­ζου­με ὅ­τι δι­και­ού­με­θα κι ἐ­μεῖς οἱ Ἕλ­λη­νες Ὀρθόδο­ξοι Χρι­στι­α­νοί!­.­..

       »Σε­βα­σμι­ώ­τα­τε, στῆ­τε τῆς Ὀρ­θο­δό­ξου Πί­στε­ως κά­στρο, στῆ­τε τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τοῦ Χρι­στοῦ πρό­μα­χος, στῆ­τε τοῦ πι­στοῦ λα­οῦ τοῦ Θε­οῦ [ποι­με­νάρ­χης καὶ] ὁ­δη­γὸς ―ὡς παν­τὸς ἐ­πι­σκό­που τὸ ἔρ­γο ἁρ­μό­ζει [καὶ ἐ­πι­βάλ­λε­ται νὰ εἶ­ναι]­!­!­!­».

       Σᾶς εὐ­χα­ρι­στῶ, Σε­βα­σμι­ώ­τα­τε, γι­ὰ τὴν τι­μή· ἡ ὁ­ποί­α ἐλ­πί­ζω, εὔ­χο­μαι καὶ προ­σεύ­χο­μαι νὰ εἶ­ναι ἡ ἀ­παρ­χὴ τῆς εὐρύτερης συμπαρατάξεως καὶ τῆς κατὰ Χριστὸν ἑνότητος ὅλων τῶν ἀντὶ-Οἰκουμενιστικῶν δυνάμεων, ὥστε ὁ ἀγῶνας μας νὰ καταστεῖ μαζικότερος, μαχητικότερος καὶ ἀποτελεσματικότερος!...